اپلیکیشن آدینه اَرَد
برای android
اپلیکیشن khamenei.ir
برای android
اپلیکیشن khamenei.ir
برای iOS

آدینه | پایگاه اطلاع رسانی دفتر امام جمعه اَرَد

پایگاه اطلاع رسانی دفتر امام جمعه اَرَد
آدینه | پایگاه اطلاع رسانی دفتر امام جمعه اَرَد

حجة الاسلام والمسلمین سیدرضا شاهچراغ :: امام جمعه بخش ارد
.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.
اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

پیام های کوتاه
آیه روز

حدیث منتخب
اوقات شرعی اَرَد
لوگوهای حمایتی
لینک دفتر مراجع تقلید و علماء عظام

چهل حدیث از امام حسن مجتبی (ع)

| شنبه, ۲۹ آذر ۱۳۹۳، ۰۴:۱۷ ب.ظ

ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : یَا ابْنَ آدْم! عَفِّ عَنِ
مَحارِمِ اللّهِ تَکُنْ عابِداً، وَ ارْضِ بِما قَسَّمَ اللّهُ سُبْحانَهُ لَکَ
تَکُنْ غَنِیّاً، وَ أحْسِنْ جَوارَ مَنْ جاوَرَکَ تَکُنْ مُسْلِماً، وَ صاحِبِ
النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحبُّ أنْ یُصاحِبُوکَ بِهِ تَکُنْ عَدْلاً.

«بحارالأنوار، ج 78، ص 112»


امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: ای فرزند آدم!
نسبت به محرّمات الهی عفیف و پاکدامن باش تا عابد و بنده خدا باشی. راضی باش بر
آنچه که خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدّر نموده است، تا همیشه غنی و بی نیاز
باشی. نسبت به همسایگان، دوستان و همنشینان خود نیکی و احسان نما تا مسلمان محسوب
شوی. با افراد (مختلف) آنچنان بر خورد کن که انتظار داری دیگران همانگونه با
تو بر خورد نمایند.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : وَ نَحْنُ رَیْحانَتا
رَسُولِ اللّهِ، وَ سَیِّدا شَبابِ أهْلِ الْجَنّةِ، فَلَعَنَ اللّهُ مَنْ
یَتَقَدَّمُ، اَوْ یُقَدِّمُ عَلَیْنا اَحَداً.



«کلمة الإمامُ الْحَسَن - علیه السلام -، ص 211»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - به دنباله وصیّتش در حضور جمعی از أصحاب
فرمود: و ما دو نفر ـ یعنی حضرت و برادرش امام حسین (علیهما السلام) ـ ریحانه رسول
اللّه (صلی الله علیه وآله وسلم) و دو سرور جوانان اهل بهشت هستیم، پس خدا لعنت
کند کسی را که بر ما پیشقدم شود یا دیگری را بر ما مقدّم دارد.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : وَ إنّ حُبَّنا
لَیُساقِطُ الذُّنُوبَ مِنْ بَنی آدَم، کَما یُساقِطُ الرّیحُ الْوَرَقَ مِنَ
الشَّجَرِ.



«بحارالأنوار، ج 44، ص 23، ح 7»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: همانا محبّت و
دوستی با ما (اهل بیت رسول اللّه(صلی الله علیه وآله) سبب ریزش گناهان ـ از
نامه اعمال ـ می شود، همان طوری که وزش باد، برگ درختان را می ریزد.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : لَقَدْ فارَقَکُمْ
رَجُلٌ بِالاْمْسِ لَمْ یَسبِقْهُ الاْوَّلُونَ، وَ لا یُدْرِکُهُ أَلاْخِرُونَ.



«إحقاق الحقّ، ج 11، ص 183»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - پس از شهادت پدرش
امیرالمؤمنین علی - علیه السلام -، در جمع اصحاب فرمود: شخصی از میان شماها رفت که
در گذشته مانند او نیامده است، و کسی در آینده نمی تواند هم تراز او قرار
گیرد.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنْ قَرَءَ الْقُرْآنَ
کانَتْ لَهُ دَعْوَةٌ مُجابَةٌ، إمّا مُعَجَّلةٌ وَإمّا مُؤجَلَّةٌ.



«دعوات الرّاوندی، ص 24، ح 13»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: کسی که قرآن را
ـ با دقّت ـ قرائت نماید، در پایان آن ـ اگر مصلحت باشد ـ دعایش سریع مستجاب خواهد
شد ـ و اگر مصلحت نباشد ـ در آینده مستجاب می گردد.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنّ هذَا الْقُرْآنَ
فیهِ مَصابیحُ النُّورِ وَشِفاءُ الصُّدُورِ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 111»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: همانا در این
قرآن چراغ های هدایت به سوی نور و سعادت موجود است و این قرآن شفای
دل ها و سینه ها است.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنَ صَلّی، فَجَلَسَ
فی مُصَلاّه إلی طُلُوعِ الشّمسِ کانَ لَهُ سَتْراً مِنَ النّارِ.



«تهذیب الأحکام، ج 2، ص 321، ح 166»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هر که نماز ـ
صبح ـ را به خواند و در جایگاه خود بنشیند تا خورشید طلوع کند، برایش پوششی از آتش
خواهد بود.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - :إنَّ اللّهَ جَعَلَ
شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ، فَیَسْتَبِقُونَ فیهِ بِطاعَتِهِ إِلی
مَرْضاتِهِ، فَسَبَقَ قَوْمٌ فَفَازُوا، وَقَصَّرَ آخَرُونَ فَخابُوا.



«من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 511، ح 1479»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: خداوند متعال
ماه رمضان را برای بندگان خود میدان مسابقه قرار داد. پس عدّه ای در آن ماه
با اطاعت و عبادت به سعادت و خوشنودی الهی از یکدیگر سبقت خواهند گرفت و گروهی از
روی بی توجّهی و سهل انگاری خسارت و ضرر می نمایند.









قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنْ أدامَ
الاْخْتِلافَ إلَی الْمَسْجِدِ أصابَ إحْدی ثَمان: آیَةً مُحْکَمَةً، أَخاً
مُسْتَفاداً، وَعِلْماً مُسْتَطْرَفاً، وَرَحْمَةً مُنْتَظِرَةً، وَکَلِمَةً
تَدُلُّهُ عَلَی الْهُدی، اَوْ تَرُدُّهُ عَنْ الرَّدی، وَتَرْکَ الذُّنُوبِ
حَیاءً اَوْ خَشْیَةً.



«تحف العقول، ص 235»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هرکس جایگاه ـ
عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد یکی از هشت فایده شاملش می گردد: برهان
ونشانه ای ـ برای معرفت ـ، دوست و برادری سودمند، دانش واطلاعاتی جامع، رحمت
و محبّت عمومی، سخن و مطلبی که او را هدایت گر باشد، ـ توفیق إجباری ـ در ترک
گناه به جهت شرم از مردم و یا به جهت ترس از عقاب.








10ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنْ أکْثَرَ مُجالِسَة
الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما
وَجَدَ مِنَ الزِّیادَةِ فی نَفْسِهِ، وَکانَتْ لَهُ وَلایَةٌ لِما یَعْلَمُ، وَ
إفادَةٌ لِما تَعَلَّمَ.



«إحقاق الحقّ، ج 11، ص 238»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هر که با علماء
بسیار مجالست نماید، سخنش و بیانش در بیان حقایق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و
اندیشه اش باز و توسعه می یابد و بر معلوماتش افزوده می گردد و به
سادگی می تواند دیگران را هدایت نماید.








11ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ،
فَإنْ لَمْ تَسْتَطیعُوا حِفْظَهُ فَاکْتُبُوهُ وَ ضَعُوهُ فی بُیُوتِکُمْ.



«إحقاق الحقّ، ج 11، ص 235»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: علم و دانش را ـ
از هر طریقی ـ فرا گیرید، و چنانچه نتوانستید آنرا در حافظه خود نگه دارید، ثبت
کنید و بنویسید و در منازل خود در جای مطمئن قرار دهید.








12ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنْ عَرَفَ اللّهَ
أحَبَّهُ، وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْیا زَهِدَ فیها.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 140»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هرکس خدا را
بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و کسی که دنیا را بشناسد آن را رها
خواهد کرد.








13ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : هَلاکُ الْمَرْءِ فی
ثَلاث: اَلْکِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ; فَالْکِبْرُ هَلاکُ الدّینِ،،
وَبِهِ لُعِنَ إبْلیسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ
الْجَنَّةِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ، وَمِنْهُ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.



«أعیان الشّیعة، ج 1، ص 577»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هلاکت و نابودی
دین و ایمان هر شخص در سه چیز است: تکبّر، حرص، حسد. تکبّر سبب نابودی دین و ایمان
شخص می باشد و به وسیله تکبّر شیطان ـ با آن همه عبادت ملعون گردید. حرص و
طمع دشمن شخصیّت انسان است، همان طوری که حضرت آدم - علیه السلام - به وسیله آن از
بهشت خارج شد. حسد سبب همه خلاف ها و زشتی ها است و به همان جهت قابیل
برادر خود هابیل را به قتل رساند.








14ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : بَیْنَ الْحَقِّ
وَالْباطِلِ أرْبَعُ أصابِع، ما رَأَیْتَ بَعَیْنِکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَقَدْ
تَسْمَعُ بِأُذُنَیْکَ باطِلاً کَثیراً.



«بحارالأنوار، ج 10، ص 130، ح 1»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: بین حقّ و باطل
چهار انگشت فاصله است، آنچه که را با چشم خود ببینی حقّ است; و آنچه را شنیدی یا
آن که برایت نقل کنند چه بسا باطل باشد.








15ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : ألْعارُ أهْوَنُ مِنَ
النّارِ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 105، ح 4»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: سرزنش و ننگ
شمردن مردم انسان را، آسان تر است از معصیت و گناهی که موجب آتش جهنّم شود.








16ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إذا لَقی أحَدُکُمْ
أخاهُ فَلْیُقَبِّلْ مَوْضِعَ النُّورِ مِنْ جَبْهَتِهِ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 105، ح 4»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: وقتی انسان
برادر مؤمن ـ و دوست ـ خود را ملاقات نمود، باید پیشانی و سجده گاه او را
ببوسد.








17ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنَّ اللّهَ لَمْ
یَخْلُقْکُمْ عَبَثاً، وَلَیْسَ بِتارِکِکُمْ سُدًی، کَتَبَ آجالَکُمْ، وَقَسَّمَ
بَیْنَکُمْ مَعائِشَکُمْ، لِیَعْرِفَ کُلُّ ذی لُبٍّ مَنْزِلَتَهُ، وأنَّ ماقَدَرَ
لَهُ أصابَهُ، وَما صُرِفَ عَنْهُ فَلَنْ یُصیبَهُ.



«بحار الأنوار، ج 75، ص 110، ح 5»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: خداوند شما
انسان ها را بیهوده و بدون غرض نیافریده و شما را آزاد، رها نکرده است. لحظات
آخر عمر هر یک معیّن و ثبت می باشد، نیازمندی ها و روزی هرکس
سهمیّه بندی و تقسیم شده است تا آن که موقعیّت و منزلت شعور و درک اشخاص
شناخته گردد.








18ـ
قالَ - علیه السلام - لِبَعْضِ وُلْدِهِ: یا بُنَیَّ! لا تُواخِ أحَداً حَتّی
تَعْرِفَ مَوارِدَهُ وَ مَصادِرَهُ، فَإذَا اسْتَنْبَطْتَ الْخِبْرَةَ، وَ رَضیتَ
الْعِشْرَةَ، فَآخِهِ عَلی إقالَةِ الْعَثْرَةِ، وَ الْمُواساةِ فی الْعُسْرَةِ.



«بحار الأنوار، ج 75، ص 105، ح 3»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - به بعضی از فرزندانش
فرمود: ای پسرم! با کسی دوستی و برادری بر قرار نکن مگر آن که او را از هر جهت
بشناسی و مورد اطمینان باشد، پس هنگامی که چنین فردی را یافتی در همه امور با او
باش.








19ـ
سُئِلَ - علیه السلام - : عَنِ الْبُخْلِ؟ فَقالَ: هُوَ أنْ یَری الرَّجُلُ ما
أنْفَقَهُ تَلَفاً، وَما أمْسَکَهُ شَرَفاً.



«أعیان الشّیعة، ج 1، ص 577»



از حضرت پیرامون بُخل سؤال شد؟ در جواب فرمود: معنای آن چنین است که انسان
آنچه را به دیگری کمک و انفاق کند فکر نماید که از دست داده و تلف شده است و آنچه
را ذخیره کرده و نگه داشته است خیال کند برایش باقی می ماند و موجب شخصیّت و
شرافت او خواهد بود.








20ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : تَرْکُ الزِّنا،
وَکَنْسُ الْفِناء، وَغَسْلُ الاْناء مَجْلَبَةٌ لِلْغِناء:



«کلمة الإمام حسن - علیه السلام -، ص 212»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: انجام ندادن
زنا، جاروب و نظافت کردن راهرو و درب منزل، و شستن ظروف سبب رفاه و بی نیازی
می گردد.








21ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - :السِّیاسَةُ أنْ تَرْعی
حُقُوقَ اللّهِ، وَحُقُوقَ الاْحْیاءِ، وَحُقُوقَ الاْمْواتِ.



«بحارالأنوار، ج 73، ص 318، ح 6»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: ـ مفهوم و معنای
ـ سیاست آن است که حقوق خداوند و حقوق موجودات زنده و حقوق مردگان را رعایت کنی.








22ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : ما تَشاوَرَ قَوْمٌ
إلاّ هُدُوا إلی رُشْدِهِمْ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 105، ح 4»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هیچ گروهی در
کارهای ـ اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و ... ـ با یکدیگر مشورت نکرده اند
مگر آن که به رشد فکری و عملی و ... رسیده اند.








23ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : اَلْخَیْرُ الَذّی لا
شَرَّفیهِ: ألشُّکْرُ مَعَ النِّعْمَةِ، وَالصّبْرُ عَلَی النّازِلَةِ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 105، ح 4»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: آن خوبی که شرّ
و آفتی در آن نباشد شکر در مقابل نعمت ها و صبر و شکیبائی در برابر
سختی ها است.







24ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : یَابْنَ آدَم! لَمْ
تَزَلْ فی هَدْمِ عُمْرِکَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ اُمِّکَ، فَخُذْ مِمّا فی
یَدَیْکَ لِما بَیْنَ یَدَیْکَ، فَإنَّ الْمُؤْمِنَ بَتَزَوَّدُ وَ الْکافِرُ
یَتَمَتَّعُ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 111، ح 6»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: ای فرزند آدم از
موقعی که به دنیا آمده ای، در حال گذراندن عمرت هستی، پس از آنچه داری برای
آینده ات (قبر و قیامت) ذخیره نما، همانا که مؤمن در حال تهیّه زاد و توشه
می باشد; ولیکن کافر در فکر لذّت و آسایش است.








25ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنَّ مَنْ خَوَفَّکَ
حَتّی تَبْلُغَ الاْمْنَ، خَیْرٌ مِمَّنْ یُؤْمِنْکَ حَتّی تَلْتَقِی الْخَوْفَ.



«إحقاق الحقّ، ج 11، ص 242»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: همانا کسی تو را
ـ در برابر عیب ها و کم بودها ـ هشدار دهد تا آگاه و بیدار شوی، بهتر است از
آن کسی که فقط تو را تعریف و تمجید کند تا بر عیب هایت افزوده گردد.








26ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : القَریبُ مَنْ
قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّةُ وَإنْ بَعُدَ نَسَبُهُ، وَالْبَعیدُ مَنْ باعَدَتْهُ
الْمَوَدَّةُ وَإنْ قَرُبُ نَسَبُهُ.



«بحارالأنوار، ج 75، ص 106، ح 4»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: بهترین دوست
نزدیک به انسان، آن کسی است که در تمام حالات دلسوز و با محبّت باشد گرچه
خویشاوندی نزدیکی هم نداشته باشد. و بیگانه ترین افراد کسی است که از محبّت و
دلسوزی بیگانه باشد گرچه از نزدیک ترین خویشاوندان باشد.








27ـ
وَسُئِلَ عَنِ الْمُرُوَّةِ؟ فَقالَ - علیه السلام - : شُحُّ الرَّجُلِ عَلی
دینِهِ، وَإصْلاحُهُ مالَهُ، وَقِیامُهُ بِالْحُقُوقِ.



«بحارالأنوار، ج 73، ص 312، ح 3»



از امام حسن مجتبی - علیه السلام - پیرامون مُروّت و
جوانمردی سؤال شد، حضرت فرمود: جوانمرد کسی است که در نگهداری دین و عمل به آن
تلاش نماید، در اصلاح اموال و ثروت خود همّت گمارد، و در رعایت حقوق طبقات مختلف
پا بر جا باشد.








28ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : عَجِبْتُ لِمَنْ
یُفَکِّرُ فی مَأکُولِهِ کَیْفَ لایُفَکِّرُ فی مَعْقُولِهِ، فَیَجْنِبُ بَطْنَهُ
ما یُؤْذیهِ، وَیُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما یُرْدیهِ.



«بحارالأنوار، ج 1، ص 218، ح 43»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: تعجّب
می کنم از کسی که در فکر خوراک و تغذیه جسم و بدن هست ولی درباره تغذیه معنوی
روحی خود نمی اندیشد، پس از غذاهای فاسد شده و خراب دوری می کند. و عقل
و قلب و روح خود را کاری ندارد ـ هر چه و هر مطلب و برنامه ای به هر شکل و
نوعی باشد استفاده می کند ـ.








29ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : غَسْلُ الْیَدَیْنِ
قَبْلَ الطَّعامِ یُنْفِی الْفَقْرَ، وَبَعْدَهُ یُنْفِی الْهَمَّ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 46»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: شستن
دست ها قبل از طعام فقر و تنگدستی را می زداید و بعد از آن
ناراحتی ها و آفات را از بین می برد.








30ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : حُسْنُ السُّؤالِ
نِصْفُ الْعِلْمِ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 129»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: کسی که عادت
سؤال و حالت پرس و جو دارد مثل آن است که نصف علم ها را فرا گرفته باشد.








31ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنّ الْحِلْمَ زینَةٌ،
وَالْوَفاءَ مُرُوَّةٌ، وَالْعَجَلةَ سَفَهٌ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 198»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: صبر و شکیبائی
زینت شخص، وفای به عهد علامت جوانمردی، و عجله و شتابزدگی (در کارها بدون اندیشه)
دلیل بی خردی می باشد.








32ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : مَنِ اسْتَخَفَّ
بِإخوانِهِ فَسَدَتْ مُرُوَّتُهُ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 209»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: کسی که دوستان و
برادرانش را سبک شمارد و نسبت به آن ها بی اعتناء باشد، مروّت و
جوانمردیش فاسد گشته است.








33ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنّما یُجْزی الْعِبادُ
یَوْمَ الْقِیامَةِ عَلی قَدْرِ عُقُولِهِمْ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 209»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: همانا در روز
قیامت بندگان به مقدار عقل و درک و شعورشان مجازات می شوند.








34ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنَّ الْقُرْآنَ فیهِ
مَصابیحُ النُّورِ، وَ شِفاءُ الصُّدُورِ، فَیَجِلْ جالَ بَصَرُهُ، وَ لْیَلْجَمُ
الصِّفّةَ قَلْبِهِ، فَإنَّ التَّفْکیرَ حَیاةُ الْقَلْبِ الْبَصیرِ، کَما یَمْشی
الْمُسْتَنیرُ فی الظُّلُماتِ بِالنُّورِ.



«بحارالأنوار، ج 78، ص 112»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: همانا در قرآن
چراغ های روشنائی بخش; و شفا بخش دردها و گرفتاری های درونی وجود دارد،
پس کسی که (خود را) با قرآن جلی دهد چشمانش قوی و روشن می گردد; وقلب و درون
خویش را صفا خواهد داد، چون که تفکّر و اندیشه (در قرآن سبب) حیات قلبِ آگاه می باشد،
همچنان که شخص روشن دل در تاریکی ها به وسیله نور چراغ حرکت می نماید و
راه می رود.








35ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : ألْمِزاحُ یَأْکُلُ
الْهَیْبَةَ، وَ قَدْ أکْثَرَ مِنَ الْهَیْبَةِ الصّامِت



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 139»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: مزاح و شوخی ـ
های زیاد و بیجا ـ شخصیّت و وقار انسان را از بین می برد، و چه بسا افراد
ساکت دارای شخصیّت و وقار عظیمی می باشند.








36ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : أللُؤْمُ أنْ لا تَشْکُرَ
النِّعْمَةَ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 139»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: از علائم پستی
شخص، شکر نکردن از ولی نعمت است.








37ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : لَقَضاءُ حاجَةِ أخ لی
فِی اللّهِ أحَبُّ مِنْ إعْتِکافِ شَهْر.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 139»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: هر آینه برآوردن
حاجت و رفع مشکل دوست و برادرم، از یک ماه اعتکاف، در مسجد ـ و عبادت مستحبّی، نزد
من ـ بهتر و محبوب تر است.








38ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : إنَّ الدُّنْیا فی
حَلالِها حِسابٌ، وَ فی حَرامِها عِقابٌ، وَفِی الشُّبَهاتِ عِتابٌ، فَأنْزِلِ
الدُّنْیا بِمَنْزَلَةِ المیتَةِ، خُذْمِنْها مایَکْفیکَ.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام -، ص 36»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: چیزهای دنیا اگر
حلال باشد حساب و بررسی می شود و اگر از حرام به دست آید عذاب و عقاب دارد و
اگر حلال و حرام آن معلوم نباشد سختی و ناراحتی خواهد داشت. پس باید دنیا (و
موجوداتش) را همچون میته و مرداری بشناسی که به مقدار نیاز و اضطرار از آن استفاده
کنی.








39ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : وَ اعْمَلْ لِدُنْیاکَ
کَأنَّکَ تَعیشُ أبَداً، وَ اعْمَلْ لاِخِرَتِکَ کَأنّکَ تَمُوتُ غدَاً.



«کلمة الإمام الحسن - علیه السلام - ص 37»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: در دنیا ـ از
نظر اقتصاد و صرفه جوئی و ... ـ چنان برنامه ریزی کن مثل آن که می خواهی
همیشه دوام داشته باشی، و نسبت به آخرت به نوعی حرکت و کار کن مثل این که فردا
خواهی مُرد.








40ـ
قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - : أکْیَسُ الْکَیِّسِ
التُّقی، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْکَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ
السُّؤالِ.



«إحقاق الحقّ، ج 11، ص 20»



امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمود: زیرک ترین
و هوشیارترین افراد، شخص باتقوا و پرهیزکار می باشد; أحمق و نادان ترین
افراد، کسی است که تبه کار و اهل معصیت باشد; گرامی ترین و
باشخصیّت ترین افراد، آن کسی است که به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، کمک
نماید.




نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی